aglamamak icin kendini zor tutmak

kişinin hem fiziksel, hem de ruhsal açıdan en şiddetli zorlanmaya maruz kaldiği süreçtir. ağlamak çoğu zaman çaresizliğin kabulu ve koyverme işlevini yerine getirir. bacağını kapıya çarpıp acıdan ağladığında da, bir yakini kaybettiğinde de, acıya engel olmak için insanin elinden hiçbirşey gelmez. bir süre için çözüm aranışı sürer, ardından insan kendini koyverir. örneğin bir kaza sirasinda yaralanan yakinini kurtarirken ağlamayan şahis, yakini ambulansa konduktan sonra saatlerce ağlayabilir. durum karşısında çaresizliğin kabullenilmesi, içinde bulunulan acı durumunu atlatma yönünde ilk pozitif tepkidir. içerden veya dışardan gelen sebepler dolayisiyla ağlamamaya çalırak o sırada çökmesi gereken bir sistem ayakta tutulmaya çalışılır. çoğu zaman bu o kadar yorucu bir çabadir ki, hiçkirmaya, titremeye, ateş yükselmesine neden olabilir. ağlamanın önüne geçmek için, çoğu zaman ağlamadan hemen önce gülümseriz. barajın tek bir çatlakla yerle bir olmasi gibi, tek damla göz yaşı, uzun bir ağlama seansini başlatmak için yeterlidir.

binbir zahmetle yazdığınız edebi metinler kopya kağıdı matematikçi tarafından sınavdan hemen önceki ders alındığı zaman başınıza gelebilcek olay.

(bkz: ağlamamak için zar tutmak)

(bkz: soğan doğramak) (bkz: duygusal insanın hali bir başka oluyor)

bu işin formülü, boğazdaki düğümü yutabilmeyi becermektir. zira gözü yaşartan oradaki düğümdür.

dogvillede iki kez karşınıza çıkan bir güçlü sinavdir bu. stephen frears'in tehlikeli ilişkilerinden bu yana en sarsıcı ağlama sahneleriyle bu filmde karşılacaksiniz, bayinizden israrla isteyin.

(bkz: agla acilirsin)

fani bir cabadir, bosu bosuna kasilmatir. en iyisi rahatca aglamaktir.

(bkz: boğazdaki düğüm)

en iyi çözüm konuyu değiştirip gülmeye çalışmaktadır... her yerde her zaman ağlanmaz.. ağlanırsa da olmaz.. hatta tuttuğunuz ağıt ne kadar çok o kadar kahkaha atmanız işten bile olmaz kimi zamanlarda...

ses titrer ve boğaz acımaya başlar. ama işte yaşlar sallanıyor fakat düşmüyordur... bana olduğunda sonrasında halimi düşünüp çok gülerim...

sevdicegi havaalaninda birakip pasaport kontrolden gectikten sonraki zaman dilimi bunun nasil bir sey oldugunu ogrenmek icin birebirdir.

gözünden damlanın düşmemesi için konuşurken yüzünü hafif yukarı doğru kaldırırsın. her geçen saniye ağlayamadığın için boğazındaki sızı yutkundukça artar ve en sonundada gözlerin kızarmaya başlar. o zamanda karşıdakini dinlememeye, başka şeyler düşünmeye çalışırsın. daha fazla dayanamayacağını hissettiğin anda da sözü kestirip atar ve başka yere gidersin.