arap milliyetciligi

(bkz: aziz ali) (bkz: el ahd)

talas savaşından bugüne, türklere müslümanlıkadı altında empoze edilen ve bugün de ılımlı, ılımsız tüm islamcılar tarafından empoze edilmeye devam edilen olgu. tamam kabul, amerkalı gibi yaşamayalım, ama arap gibi de yaşamayalım.

(bkz: bassam tibi)

(bkz: emeviler)

ey insanlar!"rabbiniz birdir. babaniz da birdir. hepiniz adem'in cocuklarisiniz, adem ise topraktandir. arabin arap olmayana, arap olmayanin da arap üzerine üstünlügü olmadigi gibi; kirmizi tenlinin siyah üzerine, siyahin da kirmizi tenli üzerinde bir üstünlügü yoktur. üstünlük ancak takvada, allah'tan korkmaktadir. allah yaninda en kiymetli olaniniz o'ndan en cok korkaninizdir.hz muhammedin veda hutbesi

bütün milliyetçilikler gibi avrupa patentli modern bir ideoloji olan milliyetçiliğin ortadoğu versiyonlarından biridir. evrensel anlamda bakacak olursan bütün milliyetçiliklerin ortak özelliği olan yani "mensubu olunan milletin kutlu/tanrısal/seçilmiş olduğu" iddiasını bilinçaltında taşır. ancak islam toplumu/coğrafyası özelinde bakacak olursak arap milliyetçiliğinin yedeğinde bir de arapça'nın fiilen islamiyet'in resmî lisanı olarak sağladığı "avantaj" vardır. islam dininde üstünlük her ne kadar takva'da* da olsa da böylesi dünyevî semboller kutsallaşıp dinî birer yapıya dönüşebiliyorlar [pakistanlı düşünür fazlur rahman buna "kutsal olanla tarihsel/sosyolojik olanın tasnif edilmesi gerekir" der; ayrı bir bahistir]....arap milliyetçiliğ de bu iddialara yaslanan ve hem haristiyan ama özellikle musevilik dinine dinlerine karşı hem de "içeride" türk-fars [araplar acem derler] milletlerine karşı bir tür önderlik-bayraktarlık iddiasında bulunur. islamiyet'in 1400 yıl boyunca yayılması ve genişlemesi aynı zamanda kur'an dili arapça'nın da bu islam toplumlarında bilinmesi, öğrenilmesi anlamna geldiği için de arap milliyetçiliği kendiliğinden yürüyen bir kanal olarak özellikle ortadoğuda bir ağırlık teşkil etmiştir....ama mesela bu kadar basit değildir tabii. önce islam 'ın ilk devirleri sonra saltanat dönemi sonra osmanlı devleti ve nihayetinde yakın tarih arap milletinin bilincini çok fazla etkilemiştir. neticede ortaya çok boyutlu bir arap kimliği çıkmıştır. kırılmalar, travmalar, yalanlar, savaşlarla biçimlenmiş bir kimlik....islam öncesi devirlerden kalma yedi askı şairlerinden, peygamber'in hayatına, dört halife'den çöl ve hurmaya, emevi-abbasi devletlerinden, osmanlı'ya, kutsal emanetlerin tarihsel yükümlülüklerinden israil'in kuruluşuna, ingilizler-osmanlı tercihinden petrole, baas'tan altı gün savaşına... sayısız dinî, tarihî, ekonomik vesaire dinamiklerle şekillenmiş bir arap bilincinin eseridir arap milliyetçiliği. sosyalizm, ırkçılık, emperyalizm, anti emperyalizm, irredentizm, antisemitizm ve acıları dünyalara eş mazlumluklar hep bu milliyetçiliğin uzantıları linkleridir....sadece arap milliyetçiliğ değil bütün milliyetçilikler sorunludur; malûldür eyvallah. ama ayaklarının altında bulunan ve taş çatlsın 100 yıldır kullanılan siyah bir sıvı yüzünden katledilen, kullanılar, sömürülen, soysuzlaştırılmaya çalışılan bir milletin belki dünyaya meydan okuma belki dünyaya entegre olma çabası olarak okunabilir. başka ülkelerin ve milletlerin milliyetçiliğine sahip çıkıp arap milliyetçiliği eleştirisi yapmak anlamlı değildir. [bunu biraz açalım. mesela sadece, milliyetçi olup başka milliyetçilikleri eleştirmek değildir: devletlerin resmi tezlerine uyum sağlamak, oryantalizm yapmak, milliyetçiliği eleştirirken süper temiz toplum muamelesi yapıp avrupa'dan örnek göstermek, işgalleri kınamamak da milliyetçi olmayıp onun kadar sorunlu olan tavırlardır]

(bkz: rıfaa el-tahtavi)

ilhan arsel'in kitaplarindan birinin bilinen adi veya kisa soylenisi. kitabin tam adi "arap milliyetciligi ve turkler"dir. kitabin adindan da anlasilacagi gibi arap milliyetciligi fikrinin ve turklerle olan baglantilarinin incelendigi bir eserdir. son derece bilimsel bir sekilde hazirlanmis, ornekler ve kanitlar verilerek saglam bir temel uzerine oturtulmus bu eseri okumaniz tavsiye olunur.

endülüs emevi devletince uygulanmış polikika

(bkz: turk usulu oryantalizm)

misir'in eski diktatoru albay abdunnasir'in arap birligi adi altinda savundugu ideoloji....temel amac israil, amerika ve ingiltere'ye karsi bir arap cephesi kurmakti...suriye ve irak'taki baas rejimleri bu ideolojiden cok etkilenmislerdir. ancak hafiz esad'in olmesi, saddam'inda devrilmesiyle fiili olarak arap milliyetciligi diye birsey kalmamistir..

her daim yalan olmuş bir ideoloji. zaten biz türklerden adam çıkmazken*, pis araplardan kim çıksın ciddi milliyetçi olsun dedirten olay. ayrıca olsada bir şeye yaracağını şahsen düşünmüyorum. hani tamam milliyetçi oldun, akabinde gereksinim olarak cümlü aleme gıcık gittin. napcaksın sonunda? petrol mu vermiyeceksin millete. e nolcak peki? hiç bir şey. dünya petrolünü amerikadan, rusyadan, alaskadan malezyadan temin etmeye devam edecek. zaten bunlara gerek kalmadan sudi arabistan daha önce yaptığı gibi senin ideolojini cartını curtunu satacak ve ucuza petrol satmaya başlıyacak olay bozulacak. ha bozulmadı dünya bir süre petrol sıkıntısı çekerken sana misilleme olarak, gıda ve bilimum ambargoyu koyacak, kendi başına hiç bi şey üretmeyen bir ülkeler topluluğusun açıkta kalacaksın. dünyanın diğer petrol rezervleri bitmeden yıllar önce senin nüfusun açlıktan onda birine düşecek. nolcak her daim zararlı çıkacaksın. yalan bunlar kardeşim, araplarda olsa olsa halı saha milliyetçiliği olur

arap insani ve kulturunun hakimiyeti uzerine kurulu goruş.

(bkz: baas)

derinlerdeki ilgisi bakimindan(bkz: vahhabilik)

batıda, milliyetçilik, 200-250 yılda anca rayına oturmuşken, anadolu 'da ise türk milliyetçiliği a/ kültüralist b/düşmancı [batıya karşı] c/ırkçı [azınlıklara karşı] özellikleriyle varlığını kuvvetlendirip, sistematik hale gelirken, islam 'la iç içe giren ideolojik akımdır arap milliyetçiliği. [bu yüzden de özeleştiriden nasibini almamıştır.]arap milliyetçiliği ile atatürk milliyetçiliği arasında şu fark çok açıktır;antiemperyalist bir direniş gösteren topraklarda, uluslaşma ve aydınlanma tabi ki gerçekleşecektir. bülent tanör hoca; "..o yıllarda ulusal devletin bu kadar ani ve biraz da beklenmedik bir şekilde kuruluşu 'nun gerisindeki asıl itici güç, bu kurtuluş dinamosu olmalıdır." [bülent tanör, kuruluş, sf:75] demekte.mustafa kemal ve arkadaşlarının yer yer "türk halkı" ve "türkiye ahalisi" hitapları da mühimdir bu ümmetçilikten ulusalcılığa geçişte. zira bu ahali, ırkla değil de "kendine türk diyen herkes"i türk kabul ederek;1- antiemperyalist direniş ve2- aydınlanmayıyani reformize bir hareketi değil de devrim 'i rayına oturtmuşlardı.* peki arap milliyetçiliği'nde bunların yeri nedir?** bunların yeri yoktur arap milliyetçiliğinde; zira batılı suçludur; hristiyanlar, yahudiler..peki ya şuna ne demeli; toprakları batılı güçler tarafından paylaşılan türkiye cumhuriyeti; direniş sonrası hem de direnişi kazandıktan sonra "yurtta sulh, cihanda sulh." ilkesini benimseyerek neyi amaçlıyor?tabi ki; iç sorgulama ve yüzyıllar boyu yaptıgımız hataları kabullenme ve artık onları düzeltmeyi amaçlıyor; arap milliyetçiliğinin düştüğü "hep düşmandılar" inancını benimsemeyip, kendi topraklarına göz dikmişlerle hiç bir komplekse kapilmadan anlaşmalar ve ortaklıklar kuruyor; tüm bunlar; bugünkü arap dünyasındaki açlığın, sefaletin, sorunu hala çözememenin, yobazlığın kanımca en büyük sebebidir. teşhis hayat kurtarır, mustafa kemal gibi bir önderleri olmadığı için, hayatları belki de bu acıyı hep böğründe hissedecek..