aria reklamindaki ressamin sanat anlayisi

(bkz: badana)

reklami dusunen ve yazan kişiye sorulsa verecegi cevap bellidir oysa; (bkz: ben yaptim oldu)

sanat toplum içindir ve hatta sanat eben içindir. günün birinde piçin teki gelip "amca amca ben bu tabloyu ebeme hediye etmek istiorum" diyerek eline 350 bin tl. sıkıştırsa çıkarıp o tabloyu verir yani ööle bööle bir toplum şeysi çarpar yüreğinde. her mahalleye lazım bunlardan.

komik reklam... ressamların nefret ettiği hadise...

action painting uygulaması olarak oldukça sıkıcı bir yaklaşım olmuş bu reklam, kötü giyinmiş fransız bir model yerine big lebowski'de izlediğimiz julianne moore'unki gibi enteresan bir karakterle çok daha ilgi toplayabileceğini sanıyorum.ps: o resimleri de memur sinan öğrencileri yapmıştır

(bkz: kimi kandiriyorsun)

(bkz: sende mi sanatci oldun eşşoğlueşşek)

(bkz: aria reklamındaki resim)

(bkz: anlayıştan anlayışa fark var)

baslibasina bir skandal olarak tanimlayabilecegimiz bu anlayisin neresinden donulurse kar olacagini, genc, yakisikli ve ifadesiz suratli bir insan olarak mankenlik ve fotomodellikte sansini denemesinin kendisi icin daha hayirli olacagini hayir sahibi bir kisinin bu arkadasa anlatmasi gerekmektedir.

(bkz: yanlış anlaşılmak istemem ama)

(bkz: bana ne anlatıyorsun kardeşim)

bu herifin sanat anlayışı, yere bir naylon örtü serip üzerine ne kadar boya varsa döküp* üstünde tepinmek ve herbir yanını boyaya bulamaktır... buradan bu lavuğun karma bir sanat anlayışı icra ettiğini anlayabiliriz... ressamdır bu tip, çılgındır yani marjinal olmalıdır... fırça falan kullanmaz yeri geldiğinde... vücudunun her bir bölgesini feda edebilir bu uğurda... gerektiğinde eli, ayağı, kıçı başı, burnu çenesi, e tabii ki bir de penisi marjinal olma anlamında işini gören uzuvlarıdır... hatta bazen yanına bir de bayan alır ki hani bi grup çalışması olsun, resim iki kişinin elinden, ya da işte her nerelerinden çıkacaksa çıksın, daha yaratıcı olsun... asıl amacı resim ayağına kadını götürmek te olsa, olsun götürsün, hakkıdır...aklıma geldi de bu herif yeri geldiğinde fırça kullanmaz dedim ya, şimdi kendini çırılçıplak soyup penis bölgesini boya ile doldurup tuale sürttüğünde fırça olarak penis çevresindeki kı*... neyse boşverin... ne amaçla kullandığı beni ilgilendirmez...

babamın reklamı gördüğünde "hay mınıza koyayım buna sanat diyolar" tepkisi vermesine ve benim savunacak bi yanını arayıp da bulamamama neden olmuş anlayış... yalnız başlarda böyle değildi son reklamlarda sapıttı, oraya buraya boya atmaya başladı...

(bkz: kultur endustrisinin egemenligindeki sanat)

hödükçe bir anlayıştır. demode şeyler çizip durur bu şahıs. figüratif desen değil, nonfigüratif desen hiç değil. son reklamda ellerini boyaya batırıp tuvale yapıştırmış. artık tamamen demode olmuş ve zaten resim sanatı tarihinde ancak bir kere yapılabilecek olan (ve zaten yapılmış olan) bir numaraya başvurmuş. hiçbir orjinalliği yok. yeteneksiz ressamların başvurduğu bir yöntemdir. bir de klasik boya kutularını rastgele tuvale fırlatma numarası vardır. ki onu da yapmıştı zaten yanlış hatırlamıyorsam. başarısız kalmaya mahkumdur bu ressam. hiç boşuna kasmasın. aria faturalarını bile ödeyemeyecek hale gelir bu çift ilerde, benden söylemesi. ressamin kişiliği konusunda ayrıntılı bir inceleme için, (bkz: aria reklamlarindaki konusamayan ressam)

sanat etkinliklerine bu denli yatırım yapan ve destek olan bir kuruluşun günümüz sanatını neden bu derece yetersiz, demode ve basit göstermeye çalıştığını anlayamadığım ve ortaya sanat eseri diye koydukları birbirinden iğrenç boyalı tabloları yutturmaya çalışmaları sonucu da e tabi halkın sanata saygısı sevgisi de bu kadar olur diye hayıflandığım iğrenç ve kesinlikle anlayışı olmayan pazarlama görüntüleri topluluğu

(bkz: iletişim sanattır)

son reklamda yaptığı tablonun sanatsal değeri tartışılsa da, daha önce bir çocuğa fahis fiyata sattığı yağlı boya diş fıçaları tablosuyla karşılaştırınca, resamın sanat anlayışının geliştiği söylenebilir.

(bkz: yok boyle bişii)

(bkz: patates baskisi)

(bkz: sen iletişimin resmini yapabilir misin abidin)

(bkz: aria reklamindaki gollum cocuk)

bu sanat anlayışına sahip bir kişi de malcolm in the middle'ın babasıdır. kendisi resim yapacam, sanatçı olacam diye tutturmuş ve sonunda cinnet geçirip bütün boyaları devasa tuvalinin üzerine boca etmiştir. ortaya çıkan manzara -ki biz göremedik- gerçekten dehşetengiz olmalı ki malcolm in the middle, annesi ve kardeşlerinin ağzı açık kalmıştır. ancak bu mutlu an kısa sürmüş onca boyayı taşıyamayan tuval hepsini özgür bırakmış, kutu kutu yağlıboya ailenin tepesine düşmüştür. aria reklamındaki ressamın, huyundan vazgeçmemesi üzerine başına gelecek olan da budur.