dort duvar

kendi ellerinle örüp, kaleni yaptığın içine binbir hayalini, gözyaşını akıttığın kabugundur. miniminnacık bir delik bırakılır dört duvar örülürken; kimileri süzülüversin diye...

konserlerine ramak kala organizasyonun yapmış olduğu marjinal bir isim fiyaskosuna kurban gideyazan ve camiada bi ara adları 4 ş a çıkan anadolu rock grubudur kendisi. neyse ki, c blok amfide düzenlenen bilkent üniversitesi 1. rock festivali (ocak 98) kapsamında boy gösterip sahnenin ve bu vahim hatanın tozunu attırmayı bilmişlerdir.

bol kullanılan bir edebiyat unsurudur dört duvar. melankoliye, paranoyaya, ve hatta geride kalan tüm psişik sorunlara işarettir. kimi zaman yıllar süren bir ayrılıkla parçalanmış şizofren bir insanın, kimi zaman da elini ateşe sokup binbir gece ceza çekmiş bireye işaret eder dört duvar.beyaz kireçten altına kadar her türlü malzemeye alışıktır duvarlar. süslenirler kimi zaman, bezenirler. kimi zaman kana bulanır, acı verirler. kesişirler hep, kapatırlar, tecrit ederler varlığı. varoluşu dahi cezalandırmaya kalkarlar. varoluşun hesabını insana keserler. tüm hesapları kestikleri gibi acımasızca olur üstelik.handır, ya da hücredir, ya da belki mezardır ortalarında kalan alan. ama her halükarda, zihni kapsayan, zihni örten bir kutudur 4 duvar.

arasında sıkışmaktan korktuğumuz duvar türü. etrafını çevreler dört duvar, zannedersinki akrep misali ateş yakılmıs etrafında, ağır ağır donersin, anlatırsın derdini, yankısı vurur yuzune tokat gibi, oyle cansız, oyle titrek gelir sesin dört bir tarafından yıkarken bedenini. çıkış yoludur susmak, hiç birşey demeden durursan onunde, ne o seni incitir, ne sen onu.

(bkz: tımarhane)(bkz: hapishane)