ekmegi catala saplayarak yemege banmak

ekmek, sustali olmalidir.

aslında çatalı ekmeğe saplayarak yemeğe banmak şeklinde yazıldığında daha doğru daha güzel olan bir türk usulü yemek alışkanlığı...

(bkz: oy oy oy)

yetiskinlerin misafirlige gidince yaptiklari bi olaydi bu.evde utanmasalar ekmegin ustune yemegi dokup oyle yiyecekken,orda boyle bi atraksiyona girerlerdi kibarlik babinda.sasirir insan boyle bi durumda,baskalarinin yaninda farkli davranmak gerektigini misafirlikte yemek yerken,ve yetiskinlerin konusmalarini dinlerken anlarsin(boyuna sallarlar).

kavanozun dibinde kalan ve azaldıkça değeri artan mayonezi, en rahat şekilde çıkarabilme yöntemi.

ekmek banmak işinin tüm kurallarını alt üst eden insanların, koparttıkları ekmek parçasını çatala batırıp öylece yemeğin suyuna bandırmaları. dikenli bileklikle kurufasulyeye ekmek banmak gibi bir şeydir. hem ekmek ağza el teması olmadan girdiği için ekmeğin yağlı kısımlarının ağzın etrafına değmemesi için ağızlarını kocaman açmak zorunda kalırlar bunlar. oysa ekmek elle yemeğin suyuna bandırılırsa ağza götürülürken ekmeğin hacmi sıkarak küçültülebilir.

kibar yumulma diye tanımlanabilecek eylem.

ekmeği çatala saplamak birnevi parmağı iğneye batırmak gibi bir durumdur, kaçınılması gerekir.ayrıca yemeğin lezzetini azaltır sofranın bereketini kaçırır...

küçükken babamın sofrada salatanın suyuna ekmek banmak için izin verdiği tek banma şekliydi.. unutursam da elimle atlayıversem ters bi bakış gelirdi anında.. aradan yıllar geçti şimdi şapada şupada banarak yiyoruz elimizle mis gibi..babama diyorum noldu ne değişti die..ozamanlar doğrusunu öğretmek için falan dio da.. zannımca onun da ozamanlar çok genç olmasından kaynaklanan bi iktidar savaşı varmış derinden*

bir nevi dogu batı sentezidir.

bu hareketi bütünleyen bir diğer hareket de tabağından solundan tutup hafifçe kaldırıp, tamamen tabağa odaklanarak kaşığı bişeyin derisini yüzer gibi tabağın çukur kısmında gezdirerek, bir kere de alınacak en çok çorbayı kaşığa almaktır.