taksim

mekan, the mekan, o mekan....hayatimda en az gittigim, fakaten cok seyi hissettigim semtin ismi..

yillardir metro geliyor yazan yer...

eglenceli bir istanbul mekani"parton atlas pajaji nerdee?"

adam sallandirilabilecek yegane mekan

gençlik, dinamizm, pogo, caravan, eski keman, gitar, şampiyon, hassiktir, sigara, alkol, kavga, sinema, deli, 3. mevkii, aşk...bi donem hayatimin geçtii mekanama artık ya uslandıııık ya paslandık ya da eskisi kadar paramis yok

bu sıralar meydan düzenlemesi ve taksim kabataş füniküler hattı çalışması nedeniyle tam bir enkaz meydanına dönüşmüş yer.

(bkz: dünyanın merkezi)

olmek isteyip de olemedigim,hicbir kalabaligina karişamadigim,hicbir acisina dokunamadigim,izlemeye ve gormeye mahkum oldugum,hayatimin yarisinin magmasi üzerinde gectigi,yillar once sanal ortamlarda küfür eden insanlari meydanina cagirdigim,platonik aşkimla sarhoj sarhoj caddesindeki agaclara tosladigim,mekanin emektari fahişelerin sabah selamini aldigim,tek tüfek dolandigim,evden ayri banklarinda uyudugum,tarlabaşinde mendilci cocuklarin üstlerini orttügüm,dürbünle yüksek binalardan lüks otel odalarini rontledigim,inadina yolun ortasindan yürüdügüm,bikmadan usanmadan sokaklarinda birşeyleri aradigim,vitrinlerine bütün komplekslerini yansittigim,hakkinada yazilacak cok şey olup da yazilamayan,benim kafaya taktigim-ama beni hic takmayan sevgilim,inim,son bir final saltosuyla tramvay raylarinin üzerinde kafama sikip can vermek istedigim yegane mekanim...taksim.

en son 1.5 saat önce gördüğüm, bir daha da anca 5 ay sonra görebilceğim, benim için iskender, mantı ve rakı kadar türkiye olan yer. sigara ve alkolle insanın kanına giren, her tarafı enerji dolu cumhuriyetçik.

kız cenneti

bolum ve bolu anlamina da gelir. ornek: bizim evin adresi hadimpaşa sok. no 23 taksim 7 karaosman istanbul

turkiye gercegi..

daha yeni geldiğim, büyük zamanımı geçirdiğim mekan... kavgalar, dostluklar, hayalkırıklıkları, mutluluklar... beni evimden bile daha iyi tanıyan, gerçek kimliğime girdiğim mekan...

ilerde bir evim olacak orda

turkiye nufusu-istanbul nufusunun bi kismi gibi bir cogunluk tarafindan delice merak edilen, her tv roportajinda meskan secilen, bagimlilik yaratan bi atmosfere sahip, guzide semt. gecesi ayri guzel, gunduzu ayri guzel, şafagi, gun batimi, hepsi..

(bkz: slash)'in turkcesi. "/"

gunduz o kalabaliin icinde bile kendimi yanliz hissettiim.. gece bos sokaklarinda baira caira siir okuduum...mekanlarinda icip etraftaki her tipe sinir olup duvarlarini yumrukladiim, kafa attiim...gitmek icin kastiim, kaçmak icin yirtiindiim mekan...

o gün dünyaya gelenler 27 yaşına bastı şimdi.. kazancı yokusu'nun kan aksırdığı bir mayıs günü, birbirlerini ezercesine ilerleyenler. taksim meydanı'nda ölümcül bir karmaşa.. meydanı ihtiyar bir ahtapot gibi saran kalabalık heykel.. sürekli çocukların uzanamayacağı raflara büyüklerin sakladığı sırları, bu kez çocukluk ileri yaşların anımsayamayacağı derinlere bırakıyor.. hangi şehrin neresine tükürülmüş olursa olsun, yalnız görmeye alıştığımız abideler, bu meydanda öylesine kalabalıklar.. kimsini takım elbise gibi giyer sokaklar, kimi delik deşik bir pelerin.. ne seni ne birbirini hazmetmiş insanların soğuk bakışlarını aydınlatan sokak lambaları.. ellerimi ısıtan kestane kebabını mideye indirirken şarkılar mırıldanarak zamanı unuttuğum adıyla değil adımlarımla andığım cadde.. her köşesinde bir kebap yanığı, dört harften ibaret eski adını uzattıkça sızlar burun direkleri.. her deminde bir yalancı tanığı, 6 eylül'de, 7 eylül'de sekerek kaçan ilk sahiplerin üzerini örter büyük battaniyelerle.. ince bir işçiliğin lanetlediği sakarlığa koşarlar.. acı bir donar, bir çözülür göbeğinde, anıların dizleri kanar galatasaray'a meyilli caddesinde.. o caddenin kırıkları koşar adım boşaltır ince gözyaşlarını.. her dükkanın ismi pirinç sarısı, her dilencinin argümanı baş ağrısı.. alkol sıçramış kendisine girişen karışık boya paletlerine.. menziline giren ressam kaybolmuş.. bermuda melek üçgeni; tophane, gümüşsuyu ve tarlabaşı; harbiye.o caddenin ağzında beliren yuvarlanır, kendini bilmezliğin tatlı meyilinde bir çöp tenekesi gibi savrulur ara sokaklara.. herkesin düşü bu uçuşmada bir açık hava bahçesine konmak taksim'in.. evlerine mahpus terbiyeli çocukların hayali bir açık hava parkına konmak taksim'in. açık hava parklarına mahpus çocukların hayali sıcak bir soba başı.. kapıcıların mahsur kaldığı kar kalınlığında bodrum katları, zengin bebelerin seri vücut çalımlarıyla aktığı kristal gece kulüpleri.. ömrünün tamamında direnen bir mahallesinin, kenarinda az buçuk kötü duvarlı, az buçuk küçük bir barda lise kırıkları..dolmabahçe'den yürüyen siyah beyaz kartal yavruları semaya bir tane mi yasal cümle uçurmaz, provalarından yakayı kurtarmış teatral sinekler hiç mi yolunu şaşırmaz. hep nazenin, hep mavi, hep ela.bu şehrin geri dörtlüsünde biri var ki büyük bela,ne zaman girse oyuna kırmızı kart, penaltı..ne zaman çıksa oyundantribünlerim dağıldı..

metrosunun orda "where do we go from here" yazmakta, nie ingilizce olduğu ise ayrı bir soru...

fransız kültürden itibaren başlayan doğru yürüme sanatının asla geçerli olmadığı uzun ve trafiğe kapalı cedde.. kitapçılardan yükselen müzik kirliliği içinde insanı deli eden mekan.. tünele gelinince derin bir oh çekilen ve oradan karaköy'e çıkılan karmaşa...

anadolu yakasından gidiş dönüş 5 milyon olduğu için pek de sık uğramadığım mekan,pek de meraklısı değilim zaten.

istanbul'un, türkiye'nin bütün renklerini ve seslerini aynı anda gördügüm, sesine kapılıp gittigim, taptigim mekan... boyle yer yok bu ülkede...

istanbul'un ünlü mekânlarından biri... ismi osmanlı döneminden gelir: su sarnıçlarının bol olduğu bu ilçede eskiden istanbul'un her yerine su taksimi yapılırmış... (bkz: transfer etmek)

gülhan'ın eyvah adlı albümündeki şarkılardan birinin ismi.elimde bir demet güllebekliyorum seni taksimdegelmiyorsunbana ümit vermeseydinbekliyorum seni gel demeseydinne işin vardı taksimde

bir rashit sarkisi.meydandan tunele bir kosusturmacaher an beyoglu sokaklarindabinbir cesit insan binbir cesit amac bir suru aci ve bi ton ilacjunky ler para toplar atlas onunde yeni yetme punk lar her an alisveristeekip otolari turlar istiklaldeeskal sakatsa dostum yuru kodesetaksim kazan ben kepce bitmiyor uzundur gece bir bardan digerine param yettigi surece

istanbul'da ilk gezdiğim istanbulun merkezindeki yerlerden birisi olduğundan ve izmirli olduğumdan, "herşeyin büyüğü istanbuldadır" tezini pekçok şey için aynı anda doğruladığını söyleyebileceğimiz semt ötesi, "insan müzesi", "türkiye aynası". eskiden, gayri müslimlerin yurdu olduğu ama sonradan gelen mübadeleler ile bu karakterini kaybettiğini binalara bakarak çok güzel görüyoruz. taksim'de yaşanan en kötü durumlar, - bir gösteri anında hızla koşan kalabalık bir polis ordusunu görünce ne yapacağını şaşırmak (çünkü gösteri grubu içinde değilsen ve koşarsan onlardan sanılma olasılığın var, içeri bir yere sığınırsan oranın basılma ve anarşist bir şekilde yerlebir edilme olasılığı ne yazık ki var)...- aniden yaklaşan kaybedecek birşeyi olmayan bir yabancıya maruz kalmak (mesela bir gece "yeğenim güzel bir barımız var gel şöyle ziyaret et" diyen bir yabancıdan kurtulmak için neler çektim) taksimde beni yeniyetmeliğe götüren tek şey ise kitapçılara dalıp güzel müzik dinlerken şöööyle kitaplara bakıp bakıp çıkmak.

istiklal caddesi'yle birlikte sunduğu o müthiş güzelliğin, arz ettiği tarihi ruhun farkına bile varamayacak insanların gece gündüz, 24 saat işgal etmekten bıkmadığı, adeta tecavüze uğrayan ve günde güne çürüyen bir mekan benim için.tutturmuşlar "taksim de taksim". ne bir sabahın köründe meydanına oturup gökyüzünü seyretmişlerdir, ne arşınlamışlardır "her biri başka hayat" ara sokaklarını, ne de gecenin ortasında yapayalnız bir evsiziyle muhabbet tutturmuşlardır. ne yaparlar, içerler, sıçarlar, "ortamlara akarlar", "ay mekandayız şekeer" olur güzelim taksim. ha rahatsız etmeyeyim ben sizi, buyrun eğlenin..

doğduğumdan beri yakınında oturduğum halde* artık beni boğmaya başlayan, yapılacak hiçbir atraksiyonun kalmadığı, türkiye'nin kalbi konumunda olan meydan.

sevgilimle istanbuldaki bulusma yerimizdi. artik kizilkayalar haricinde pek de bi anlam ifade etmeyen mekan. o da doneri bozdu zaten.

(bkz: taksim de toplu taciz)

turkiye'nin en kozmopolit semt/mekani. en zevklisi de yuksek bir yerden istiklal caddesi nin akişini izlemektir.

zamaninda avrupa yakasindaki liselerde okumuş her turk gencinin bol bol etud ettigi*, bol bol ictigi, gezdigi, bilimum ihtiyacini giderdigi mekan. ayni zamanda insan gorme merkezi. ne zaman "dur bi tek başima taksimde geziyim yuriyim.." denilse kesin birileri gorulur, gune onlarla devam edilir..

sanilanin aksine istanbul daki en guvenilir semtlerden biridir, bundan dolayi da bir cok yabanci uyruklu ( calisan, okuyan, turist...) insan taksimde veya civarinda otururlar.

hayatimin en zor donemini gecirdigim, herkezden kactigim ve saklanmak icin herkezin icinde olmam gerektiginde gittigim bolge.ona soguk davrandim ilk basta, pismanim.simdi benim siginagim.onun dilinden anlamaya basladigim anda, o hercesit insani disaridan izleyebilecek akdr orayla butunlestigim ve onun uzerinde hakimiyet kurabildigm anda, anda, andan daha kucuk bir damlada ona asik oldum.hayatimin en guzel zamanlarini yesertti en berbat zamanlarinda.karismadi birbirine hicbirsey, ve onda pic, onda guzel insan, onca kadin, onda fahise, onca fidan,reklam panosu, onca tanimadigim varlik arasinda bana huzurun kalabaliklar icinde hissedebilecegin yanlizlikla, birlikle, teklikle elde edilebilecegini gosterdi.sarapcilari izlemek sabahlarken, polisden kacan travestileri izlemek, ballyci cocuklarin kavgalari, meydana dogru; meydanda sabaha dogru usumek.sabah gelirken bosalan barlardan meyhanelerden gelen kimi insanlarin gozlerindeki sinsi-seytani dusunceleri okurken, kiminin ise guvensiz yanlizligina sahit olmak..hayat orada, can orada, kalp orada atiyor.sana asigim beyoglu,sana asigim taksim.

arnavut kaldırımları, mimari yapısı,her daim yaşan istiklal caddesi ile ünlü yer. kozmopolit yapısyla zaman zaman bir takım hoş olmayan görüntülere neden olsa da yine de istanbul'un vazgeçilmezi.

hakkında her türlü tanimlamanin kolay kolay yapılamayacağı (bkz: semt) (bkz: ilçe), amerika özgürlükler ülkesidir deyişinin küçük yerleşim birimine yansimasi olarak kabul edilen, tapılası, içinde herşeyi ve herşeyimi bulunduran hayat işte ... (bkz: budur)

türkiye de kozmopolit sıfatını ilk ve tek hak eden yer...

bu ülkeden ayrılmama sebebim, vatan sevgisi ya da istanbulun hastası olmak değil; kanımca "var olmak ya da olmamak" motto'sunu anlayabilenin yüzüne en etkili şekilde çarpan tek mekan. ayrıca "yok böyle bir yer bu ülkede" diye bir laf edilmish, bunun dünya kapsamında olduğu kanaatindeyim.

20 kasim 2003te meydana gelen patlamalardan sonra kalabaligin azalacagi,insanlarin gitmeden once iyice bir duşunecegi,pano victor levi gibi ingiliz konsoloslugu yakinindaki mekanlarin artik var olmadigi oncesinin eglence şu anin ise cehennem mekani..uzun sure girmem sanirim istiklale.

istiklali üzerindeki konsolosluklar nedeniyle uzun süre gitmeye çekineceğim mekan olacak ne yazık ki... keşke sadece benimle sınırlı kalsa da esnafı daha fazla zarar görmese...

ingiliz konsolosluğu'na düzenlenmiş saldırı yüzünden bir çok kişinin gitmek konusunda tereddüt yaşayacağı güzel semt. çoğunlukla kalabalık olması potansiyel bir hedef haline gelme riskini arttırdığı için terör saldırılarına ne yazık ki açık olduğunu düşündüğüm mekan..

guzelim, tatlim, guzel yuzlum.. dayanamayip kezzap attilar gulen gozlerine. ama o yine kaldiracak dimdik basini. bir gun ona dokunan eller kirilacak mutlaka.oyle guzeldi ki o, o kadar kiyamazdiniz ki. sokaklarinda cocuklar dolasirdi evsiz. siz orayi eviniz diye bilirdiniz.nefes almami saglayan tek yer su dunyada. yine de oyle. hala..

kaos şehri istanbul da sevdiğim nadir mekanlardan biri. hem gotik hem renkli olabilen bir atmosferiyle, her yanından tarihakmasıyla,istanbul da neredeyse başka hiç bir yerde rastlayamayacığnız çeşitlilikte insanı barındırmasıyla ,stanbu ve hatta türkiyenin en eşsiz mekanlarından biri. istanbuldaki patlamalar sebebiyle maalesef hem maddi hem manevi yara almış olan mekan ayrıca...

ici acıyan, bir koseye sinmis aglayan magrur cocuk. suan terkedilmeye ve ihanete en son katlanabilecek yer. her seye karsı durulup, sevkat gosterilmeyi, cesaretinizi, ozeninizi, sizi, tum yalınlıgınızla yanında gormeyi bekleyen, herzaman ki gibi umutlu ve ozellikle gece burundugu yuzuyle bile sevilesi varlık.

yılbaşı gecelesini dışarıda geçirecekler için gidilecek son yer. tabii ölümüne kalabalık ve hafadan gelen maytaplar sizin eğlence anlayışınıza uyuyorsa o ayrı.

yürürken bağıra çağıra şarkı söyleme özgürlüğümün olduğu, her adımında kendimi özgür hissettiğim yer...

ilgiye ve yardıma ihtiyacı olduğu nadir zamanlarda acımasız sakinleri tarafından birden yüzüstü bırakılmış mutluluklar kenti. biz bırakmadık, bırakmayız o ayrı *

bir nevi enstrumantal soloud taksimi, ney taksimi falan vardir, sadece ilgili enstruman calar ama gitar taksimi diye bisey duymadim ben

son zamanlarda tam bir insan coplugu.

artik tam bir mordor.sauron'u da gelmis meydana, bakiyor koca binanin üstünden bizlere*. galatasaray lisesi'nin kapilari zaten mordor'un kapilari gibiydi her zaman. yol çalismalari ile beraber endüstri aletleri de geldi. kalabalik desen devamli var zaten. daha ne olsun.bakmayin böyle dedigime, çok severim, yuvam orasi benim. her gittigimde derin bir nefes aliyorum, kalp atislarim düzene giriyor istiklal caddesi'ni ilk görünce.

(bkz: taksimi sevmeyen insan modeli)

4 yıldır neredeyse her gün gittiğim, hatta gitmek zorunda olduğum (bkz: işyeri mekanı) işten çıktıktan sonra gözüme daha bi sevimli gelen semt.

istanbul liginde top koşturan basketbol takımı

istanbulun alternatif ve extreme tayfasının en ugrak yeri.geceleri icilir sevisilir.arka sokaklarinda akil almiycak dalavereler döner.her tip görmek mümkündür.kimi zaman bi köseye oturup aalarsınız.kimizaman kucaaniza sevgilinizi alip havaya atarsiniz.gunun 24 saati aktif olan istiklal caddesinde yürümek efsaneleşmiştir zaten

galatasarayin uefa kupasini almasini kutlamak icin insanlarin doluştugu, o gece (yani bu gece) cok izdiham olmasin die araba trafigine kapatilan yer

önceleri hoşlanmadığım ama gizli güzelliklerini yavaş yavaş keşfetmeye başladığım bu nedenle büyüsüne kapıldığım süper mekan

en sevdiğim mekanlar hep orda ve dolayısıyla en sevdiğim mekan...

kullanimda bozukluk icin (bkz: taskim)

(bkz: taksim kışlası)

aklı başında bir adamsan gideceğin naçizane yer

evimi icinde barindiran yer .. evin onunde hergun olay cikmasi adam vurulmasi kadin dovulmesi .. action katıor hayata ... güzel yer hoş yer ...

sabahın dördünde, belediye temizlik görevlilerinin gül esanslı deterjanlarla yıkadığı, istanbulun vitrini olan bu yer, kişiyi günün her saati her türlü duyguya sürükleyebilmek gibi bir tılsıma sahiptir.

şu an ewde kaldığım gerizekalı ew arkadaşımın benim ewde olduğumu unutarak kapıyı üstüme kitlediği mekan ...

(bkz: taksim bufe)

turkiyenin guzel muhitlerinden biri olmakla beraber, en ilginc mekanida diyebiliriz. burada her turden insani gormeniz mumkundur, son zamanlarin "turkiye mozayigi" isimli moda deyiminin canli yayin yaptigi mekandir burasi. ayrica istanbul gece hayatinin onemli bir bolumunude teskil eder, heleki simdi birde laila isimli gece klubunun taksimde bir yerde acilacak olmasiyla birlikte olaya ayri bir tad gelecegi muhtemeldir.

istanbul'un kalbi..ki tasikardi sorunu vardır bu kalpte..

barlarindan tutun da cafelerine kadar butun mekanlarin duman alti oldugu eglence merkezi.(bkz: pasif icicilik)

(bkz: ya taksim ya ölüm)

teey osmanlı zamanında bilmemnerelerden su getiren sucuların, suyu halka "taksim" ettikleri yer.

istanbul'un marjinal takılanlarını bünyesinde barındıran bir yer.herkes sever. (ben de seviyorum)

hayata tanık semt. hayatın gecesini, gündüzünü, iyisini, kötüsünü, sarhoşunu, ayyaşını, öğrencisini, turistini, esrar satanını, sivil polisini, çevik kuvvetini, cumartesi anasını, komünist dergisi satıcısını, piyasa yapanını, sevgililerini, ayrılanlarını, tartışanlarını, eğlenmeye gelenlerini, eğlendirmeye gelenlerini, meze beğenenlerini, sofralara meze olanlarını, travestisini, homoseksüelini vs. karışmadan sessizce izleyen, hatta hayatın ta kendisi olan semt.

mealen ve mecazen (bkz: dağıtmak)

adını eskiden galata-beyoğlu suyunun "taksim edildiği" -yani dağıtıldığı- merkez olmasından ötürü almış.

her ne kadar tarihi guzelliklere sahip olsa da kozmopolit istanbulun her bolumunden bir ornek bulunduran ve haliyle son derece anlamsiz topluluklarin bir araya gelerek insanin huzurunu kacirabildigi yer.

hamburgda iğrenç bir gecekulübü.daha çok türklerin gittiği ve türkçe müzik çalan bir yer.gegen die wandda da geçiyordu bu yer zannedersem.

klasik turk muziginde bir nevi emprovizasyon. genelde fasil baslangicinda veya ortasinda olur. yine genelde tek bir calgici yapar fakat 1+ kisinin yaptigi musterek taksimler de yok degildir.

bozulan istanbul ve türkiye çehresinin en berbat yansıdığı ortamlardan biri...her gidişimde katil olmanın ucundan döndüğüm yer.eyvallah,mimarisi , ortamı,barları,lokantaları,kızılkayaları vs vs çok güzel ama ben bu güzellikleri 3. sınıf insan müsvetteleriyle ( yılbaşında içip içip kızları pandikleyen,şahin,doğan ve türevleriyle up-tıs up-tıs şeklinde tramvay yolundan giden hatta yine yılbaşında 4 kişi bi hatunu sıkıştırıp kızın ağzına sıçan mutantlardan bahsediyorum)keşke hapse girmiceemi garanti etseler de lav makinasıyla pişirsem o ibneleri ah ulan ahhh nefreeeeeeet

osmanlıca hukuk terimimeali: paylaştırma, paylaşma, paylara ayırma.

istanbulun karaciğeri. yalnız kalmak icap ettiğinde ilk tercih. doğuştan farklıların, hayatlarını farklı seçenlerin, bak ne kadar farklıyım gördün mü diyenlerin, şu bara gidelim diyenlerin, o bara gidelim diyenlerin mabedi. hacca gelmiş hristiyanlarla olm kilise varmış burda bi baqalım yaklaşımındaki yerli turistleri, pembe başörtülü kızlarla yeşil saçlı kızları, uzun sakallı adamlarla bıyık şampiyonu adamları bir arada görebileceğimiz yer.yorucu, yer yer mide kaldırıcı yine de (bazılarımız için) güzel filmlerin döndüğü yegane yer olduğu için, beşiktaş m.köy civarında konuşlanmış arkadaşlarla buluşmaya en müsait yer olduğu için arada bir gidilen bi yer.bütün farklılığına rağmen eğlence anlayışı farklı insanlara pek seçenek sunmayan bir yer.insanların orada ne bulduğunu anlamadığım.. ama yok. anladığım bir yer.

angar(ya)(bkz: onsuz olmaz)/izmir'deki kardeşi için (bkz: tire) -

(bkz: square)

(bkz: maksim)

(bkz: taxim)

dunya uzerinde bir esine rastlayamayacaginiz, her turlu kulturden dilden irktan insanin bir arada oldugu, newyork a benzetilen ama oradayken bile ozlenilen esi benzeri olmayan sahane bir mekan.

... beslenme cantasi.

taksim ve istiklal caddesinde olan tüm mekanların ve etkinliklerin takip edilebileceği bir sitesi vardır bu güzel yerin.http://www.taksim.com

istanbulda yolunu kaybetmiş ufak bi karınca.

(bkz: taksimetre)

gündüzleri istanbulun beyni, geceleri ise kalbidir.

giriş: taxim. bir kavşak. her türlü duygunun kesiştiği. sanki adrenalin arazözü istiklal caddesini suluyor her daim. gelişme ve son: omuz atanlar-uyuşturucu almışlar-travestiler-kavga edenler-öpüşenler-dilenenler-film çekenler-acı çekenler-iç çekenler-bu iç çekişleri duyanlar-hassas yaratıklar-birbirine girenler-'rumble fish' by coppola-köprü-sigara kullanmayan adamın puro hevesi-backwoods-izmir'de beş milyon burada altıbuçuk-değeri 1.5 milyon daha fazla olan şehir-dulcinea'da tasarımcı partisi-platformun yetersizliği-eksik ruh-exit-yürüyüş-soğuk-soho-geçen sefer vestiyer no'su olarak 35 veren yer-anlamsız, altyapısız kalabalık-kuru-exit-yürüyüş-sefahatname-uzun bar-genç insanlar-boşluk-emergency exit hatta-yürüyüş-babylon-latin kasanlar-gözler kapalı dinlenebilir-soft exit-yürüyüş-yürüyüş-açlık duygusu-bastırılması-bir kaç milyona hissedilen yaşama sevinci-son çıkış.

ı love u taxim.... ı love u taxim bağartılarıyla gidilip, kusmuk kokularıyla dönülen, yine de herzaman gidilen mabet!

aciktiginiz ve kafayi bulmak istediginiz zaman 24 saat acik olan bufe ve barlariyla unlu bir mekandir.kasarlı doner ve islak hamburgeri mutlaka deneyin

turkıyenın her semtının,ılının baz alarak gelısme ve kalkınmasına yardımcı olacak tek semt.her cesıt ınsan ve ınsana benzeyen canlının bırarada oldugu,bısey aradıgınızda kesın orada bulabılecegınız,haftasonu hafta ıcı ayrımı olmaksızın24saat full ceken yer.

77 1 mayis'inda katliam yasanan mekan.

her zaman sidik, bok ve çöp kokan yerara sokakları sidik kokusuyla, meydanın kenarı ve galatasaray lisesi önü-tereyağlı iskenderle karışmış- bok kokusuyla, istiklal caddesi ise çöp toplama saatlerinde çöp kokusuyla gönlümüzde yer edinmiş semt

kıbrıs'ı , türkiyeye bağlayıp hem kıbrıs'ı hem türkiyeyi mahvetmeyi öngören fikir. tabi işin mahvolma kısmını hesaplayamamış arkadaşlar, yazık olmuş. aynı fikrin içinde yunanistan'a bağlanmayı barındıran ve taksim kadar saçma olanı için (bkz: enosis)

bugün hayatımda ilk defa bu kadar dikkatli gezdiğim, arka sokaklarında, istiklal caddesinin aralarında yılların eskitemediği ama bizim mahvettiğimiz tarihi gördüğüm mekan.. puslu bir havada istiklal caddesinin ara sokaklarında görülebilecek yerlerin bu kadar hoş hisler uyandırabileceğini 1 yıl boyunca günde 24 saat anlatsalar inanmazdım.. bir metroya binip evimden sanki binlerce kilometre ötede bir tarihi şehre girmiş gibi hissettim kendimi.. belki havanın etkisi, belki her sokakta çalan müzikler, belkide bazı sokaklarda hiç çalmayan ama içinizde hissettiğiniz müzikler.. insan kendisini bir filmde hissediyor.. belki de tekrar gitmek için 5 veya 10 yıl beklemem gerekir böyle ayrıntılı bir gezi için. değişimi görüp neler olduğunu anlayabilmek için.. dedemin dükkanını, babamın doğduğu evi görmek bu kadar güzel olabilir ancak..

(bkz: sema ve taksim)

taksim semti ve meydanı adını, eskiden galata-beyoğlu suyunun "taksim edildiği" -yani dağıtıldığı- merkez olmasından ötürü almış. meydan olmadan önce, eski evlerin sıralandığı dar bir bölge olan semt, meydan haline getirilip genişletildikten sonra zamanla bugünkü görünümünü almış.meydanın ortasındaki cumhuriyet anıtı ve çevresi bugün tören yeri olarak kullanılıyor, bir de "buluşma yeri" işlevini üstleniyor. taksim meydanı'na istanbul'un gece (veya gündüz) hayatının en işlek eğlence mekânlarını barındıran beyoğlu'nun bir nevi giriş kapısı da denebilir. veya istanbul'un "boy aynası"... (kaynak: istiklalcaddesi.org/)(bkz: taksim cumhuriyet anıtı)

istanbul'un bir numaralı çıksalını oldu ama...birileri kosarak izliyor meydanı.

eskiden yuksekte tepede oldugu icin bir su rezervuari ve ordan cesitli semtlere giden aqueductlarin oldugu, vanalar yardimiyla suyun cesitli semtlere otomatik olarak bolusturuldugu yer.

istiklal caddesinde düzenlenen her tür protesto yürüyüşünün sonunda varılmak istenen nokta.. taksim ' e çıkmak bir anlamda zafer gibi birşeydir...

bir gece mecburi sabahlamak zorunda olduğum ve sabahlarken travestilerin arasından kendimi zor kurtardığım geçen herkesin sanada travesti gözü ile baktığı yer. yani geceleri eğlendikten sonra hızla uzaklaşılması gereken mekan.

(bkz: taksim etmek)(bkz: takdim etmek)

sabancı üniversitesi öğrencisinin en uğrak iki durağından biri (bkz: gürsel) diğeri için (bkz: kadıköy) (bkz: rıhtım caddesi)

dün bir süre özlemeyceğimi söylerken, "aslında bambide kaşarlı dürüm fena olmazdı", "üstüne de bi bira atardık", biraz sürter, biraz daha içerdik, nohut pilav falan derken, "ulan özlemişin işte daha ne olsun" dediğim ama bu ruh halimi ankaranın hıyar kızılıayıyla paylaşmadığım, sanırım doyamadan ayrıldığım mekan.

24 saat yasayan, her an aksiyon olan, nefes aldigim yegane yer... ne tinercisi biter ne sarapcisi ama gene de vazgecilmez...

sizi kendine çeken, çektikçe bağlayan ve oracıkta hapsolmanıza bile sebebbiyet verebilecek olan bir garip girdaptır taksim.

birilerinin boşluklarını doldurmak için olsa gerek oradaki güzelim ağaçlar sökülmüştür, dokusu olan taşlar deşilmiş yerine halıflex vari bir döşeme yapılmış. yapmayın güzelim yapmayın kardeşim, bak insanın taksime gidesi gelmiyor. hem kış kıyamette her yan taş, toprak, çamur yahu.

tek bir sazla, makamların ses dizilerinde dolaşmaya "taksim" adı verilir.bu formun batı müziğinde karşılığı "improvize"dir. taksim, bir saz eserine veya bir şarkıya başlanılmadan evvel icra edilecek makamın seslerinde gi.izel nağmelerle seyir yapmak (dolaşmak) tır. taksim yapılırken girilecek makamın güçlüsü, asma kalışı ve durağı bilhassa belirtilir.şu halde taksim, usûle uyulmadan icra edilecek eserin makamına, usûlüne ,uslûbuna uygun bir şekilde, bir seyir ile durak sesinin bağlantısından ibarettir de denilebilir. türk mûsıkîsinde bir eserin icrasına geçmeden önce taksim yapmak adet olmuştur. taksim yapmak suretiyle meşhur olmuş pek çok sazendemiz vardır. tanburî cemil bey bu konuda virtüöz mertebesine ulaşmış bir san'atkârdır. günümüzde ise tanbûrî necdet yaşar, ûdî cinuçen tanrikorur,ûdî necati çelik, neyzen niyazi sayin ve kemençe'de ihsan özgen önde gelen isimlerdir. kaynak:http://www.turkmusikisi.com

ankara tunalı hilmi caddesindeki bir pub ismi. bugün arkadaşı aradığımda "nerdesiniz?" sorusuna "taksim" diyerek beni dumura uğratmıştır. sonradan öğrendik ki yüzücüler bişeysi kulübü pub'ıymış. balkon manzarası güzel ve hareketli, ancak 6 milyon 70cl birayla öğrenci bütçesini zorlayabilecek mekan. biziz'in üst katındadır ayrıca.

şu anda hem arabaların hem insanların boşaltıldıgı yer. ne oldu bilemiyorum, silah sesleri duydum endişeliyim..edit: burger king'de rehine krizi yasanmıs, kimseye bir sey olmadan bitti.

tonal-modal müziğin tarlalarında gezinen fusion, caz vs. icracılarının jammin' olarak adlandırılabilecek seanslarıyla pek de alakalı olmayan, türk müziği formu... yalnızca yaptığı taksimler nedeniyle bile besteci addedilebilecek isimlere örnek olarak tarihten abdulkadir meragi ve tanburi cemil bey, günümüzden de necdet yaşar verilebilir...

kişi nasıl hissetmek istiyorsa öyle hissettiren yer...

new york city'de bir turk restoranidir. manhattan 2nd avenue uzerinde, 55 ve 57. caddelerin arasinda kalir. garsonlarindan birisi harika bir aksanla turkce konuşan bir italyandir.

bütün barların komşu olduğu biryer (bkz: rock jazz)

elinize broşür tutuşturmak için uğraşıp sonra da siz elinizi almak için uzattığınızda geri çeken olmadı daha sonra takip edip mutlaka broşürü almanız için takla atan tiplerin de bulunduğu garip insanlarla dolu yer..

memleketimden insan manzaraları başlıgına en çok uyan yer. adeta cümbüş.

sonbaharda, hafiften yagmurun ciseledigi bir aksam ustunde, islanmanin insana en fazla haz verdigi semtlerden biri... (bkz: istiklal caddesi)(bkz: sonbahar)(bkz: yagmur)(bkz: melankoli)(bkz: bohem)(bkz: entry ve mevsim uyumu)